تعریف چپ و راست سیاسی

                  چپ چیست؟

 درعرف سیاسی به هرکسی یا طرزفکری که مخالف وضع موجودباشد می توان چپ  گفت اما در تعبیردقیق تر چپها به دوگروه تقسیم میشوند:

                                                        چپ فکری

یعنی فرد یا ایده ای که مخالفتش با نظم موجودمخالفت فکری یا مبنایی است

                                                             مثل:

 کمونیستها  وسوسیالیستها که مخالف کل نظام سرمایه داری و اقتصاد آزاد در هرشکلش هستندو جامعه رابر اساس روابط تولیدی که خود تعریف می کنندمثل دیکتاتوری پرولتاریا و حکومت کارگری  می خواهند اداره کنند.

یا روشنفکران دینی: کسانی که اصولا با قرائت فقهی موافق نبوده و برداشت دیگری غیراز برداشت متداول فقیهانه از دین را تبلیغ می کنند مثل دکترسروش مصطفی ملکیان مجتهد شبستری و مرتضی مردیها وتا حدودی سید محمدخاتمی

                                                     چپ سیاسی:

اکثریت چپها خاصه درایران چپ سیاسی هستند یعنی کسانی که  معتقدند حاکمان  از عهده اداره جامعه بر نمی آیند و تمام تلاششان برای جایگزینی حاکمان ( در هرزمان) با کسانی است که به نظر آنها شایستگی بیشتری دارند مثل کروبی میرحسین وتقریبا تمام احزاب شناخته شده اصلاح طلب درایران  ..اگراساس نامه و مرام نامه مثلا دفترتحکیم وحدت به عنوان تندروترین گروه سیاسی اصلاحات را با هیئت موتلفه اسلامی مقایسه کنید مبانی  مشترک بسیاری در آنها خواهید یافت یا مثلا مقایسه  مرامنامه واساس نامه مشارکت و آباد گران ایران اسلامی( اگرمرامنامه نوشته باشند).اکثر اصلاح طلبان شناخته شده نیز چپ سیاسی هستندلذاوقتی در قدرت بودندکمتر سخنی از آنان شنیده  می شدکه متفاوت با سخنانی باشد که از دیگران می شنیدیم مثلا به لحاظ گفتمان  قدرت تفاوت چندانی بین محسن مهرعلیزاده و استاندار فعلی خراسان رضوی نمی توانستید در منصب استانداری ییابید. بار عمده ترویج تفکر اصلاحات را روزنامه ها برعهده داشتند که با بسته شدن آنها این گفتمان به زوال رفت زیرا مقامات دولت اصلاحات در هیچ سطحی مایل نبودند اپوزسیون محسوب شوند چون چپ سیاسی بودند  وقتی به قدرت رسیدنددیگر نمی توانستند چپ  باشند!

                                                       راست:

 روشن است که هرایده یافردی که تمایل به حفظ وضع موجوددارد راست نامیده می شود. راستها نیز دودسته اصلی هستند:

                                                     راست فکری:

 مثل همه سردمداران تداوم اقتصاد آزاد همه ملی گرایان و قوم گرایان  افراطی و همه معتقدان به ضرورت حفظ بنیادهای دینی و سنتی به شکل اصلی آن

                                                   راست سیاسی:

 مثل همه احزاب محافظه کار در دنیاکه هرگونه تغییراساسی در بنیانهای جامعه را نفی می کنند.

 درمجموع شاید بتوان گفت :آدمیان در  شرایط نامساعد محافظه کاری را ترجیح می دهندزیرا دردسر کمتری دارد .برای بسیار ی  افراد  چپ بودن (یعنی مخالف بودن)همیشه   ارزش ریسک ندارد..امروزه  به دلیل ارزشهای جهان شمولی که چپ تبلیغ می کندو نیززوال اندیشه های ناسیونالیستی محافظه کاران در اکثرنقاط دنیا قالبهای جدیدتری مثل دموکراسی لیبرال  را برگزیده اند.

محافظه کاران ایران نیز  از آنجاکه  روح محافظه کاری با اصلاح طلبی منافات دارد با مشاهده اقبال عمومی به اصلاحات اصراردارند خودرا اصولگرا بخوانندو معتقدنداصولگرایی یعنی پایبند بودن به اصول و درعین حال پذیرفتن اصلاح در فروع..مسئله اینجاست که بسیاری ازمشکلات ما برخواسته ازاصول است نه فروع.

با ناتوانی جوامع کمونیستی و سوسیالیستی چپ ها نیزدچار تحول اساسی شده اندوامروزه ارزشهای چپ عمدتا حول محورحقوق بشرآزادی افکار و عقایدو دوری از احساسات تند ناسیونالیستی و قومی و ایجادنظام تامین اجتماعی فراگیر و کامل وجلوگیری از تسلط  گروههای خاص یا دولت بر ثروتهای عمومی و محیط زیست مستقراست.

کسی که به عقاید سنتی دلبستگی دارد و پیروی بدون چون و چرا  از آنها را  ضامن سعادت می داندو آنها که معتقدند راه مشخصی برای رستگاری وجودداردو صرفا باید به دقت از آن راه رفت و به دیگران نیزتوصیه و درصورت امکان تحکیم کرد که راه سعادت همین است هرگز نمی توانند چپ باشند.

/ 0 نظر / 210 بازدید